KIZIMA MASALLAR

KIZIMA MASALLAR
KIZIM VE MASALLAR

YAŞAMA DAİR

YAŞAMA DAİR
DÜNE,BUGÜNE VE YARINA DAİR

EL EMEĞİ

EL EMEĞİ
PEÇETE HALKALARI,OYUNCAK,YASTIK

MİMLER VE DİĞERLERİ

MİMLER  VE DİĞERLERİ
BLOGLAR ARASI İLİŞKİLER

ERKEK EGEMEN ZİHNİYETTE ....

8/23/2010

Toplumumuzda çocuk ve kadın istismarı bu kadar yaygın, tecavüz bu kadar kanıksanmışken bizlerin durup düşünmesi gerek.
Herşeyin aleni, sapkınlığın gizlice yaşandığı bir yerdeyiz.
Maalesef aile kutsallık koruma vb bunlar masal.
Bakın geçmişimize 10 yaşındaki kızlar 40 yaşındaki adamlara en fazla bir inek karşılığında satılmıştır.
Bu denli çocuğun ve kadının söz hakkı olmadığı döverek istemediği adamlarla dedelerle evlendirildiği bir toplumda tecavüzde doğal sayılıyor.

Küçük bedenler sapık ve sapkın ama ve hatta toplumda saygıyla adından söz ettiren adam kılıklı tiplerin koynuna sokulur..
Burada önemsiz ayrıntı çocuğun yaşadığı travmadır.
Burada önemsiz ayrıntı o bireyin sönen hayatıdır.
Önemli olan ise sapık bir tatmini yaşayan ve bunu toplumda hoş gösteren adamın hisleridir.
Genel geçer bir durum olarak kanıksamışız çocuk+erişkin evliliklerini..
Utancımızdan buna kızların daha erken erişkin olduklarını söylemişiz.
Erkeğin yaşının büyük olmasının daha iyi olduğunu tekrarlamışız.
Analarımızda böyle evlendi diye doğalmış gibi göstermeye çalışmışız..
Olmadı kuyruk salladı erkektir yapmış deriz
Bu ise erkek olmanın verdiği rahatlık,
Erkeğim hayvanım hayvani dürtülerle yaşarım ,
Beynimde cücük gibidir , aslında kafatasım göstermelik asıl altta sallanan minik et parçasında beyin nöronlarım maalesef o da küçüklüğünden sadece bir iki nöronu sığdırabilmişim demeye gelir ki
Erkeklerimizi alçaltmanın bir başka yoludur.
Ama siz hala erkeklerle ilgili onlar çocuktur diyorsanız
Oldu ,gelin  erkeklerin 115 yaşında aslında erişkin olacağını, o yaşa kadar da yaşayamadıklarından yaptıklarından mesul tutulamayacaklarını yasaya geçirelim olay bitsin.
Ama bu durumda iş hayatında da yetişkin ve davranışlarından mesul olmayan bu cinsin olmaması gerek ve tabii mecliste de !??

Adına ne derseniz deyin, nasıl göstermek isterseniz isteyin, kuruk sallamıştır, tahrik etmiştir, zırttı pırttır fark etmez.
Taciz ve tecavüz yapanın suçudur!
Çocuklarımızı korumak ise sadece bizim görevimizdir.

Sonuçta çarpıklık çarpıklıktır.
Buna karşı savaşmak bireyin sorumluluğudur.

Bir anne ve kadın olarak, önce cocuk istismarı yapan sapık hayvanların yaşamalarına karşıyım.
İdamın bu sapıklar için kesinlikle uygulanması gerektiğine inancım sonsuz.


sağlıklı bireylerin yaşadığı bir toplum için...

ÇANAKKALE İÇİNDE VURDULAR BENİ , ÖLMEDEN MEZARA KOYDULAR BENİ GENÇLİĞİM EYVAH !!!!

8/13/2010

Bazı zamanlar insana nerden geldiği bilinmez bir hüzün sarar beni.
Bir gözyaşı gelir yuvalanır, bıraksam düşecek.Ama izin vermem ,yutkunurum..

Böyle zamanlar önce bir türkü ile çat kapı gelir,
O türkü o insanı getirir..
O insan anıları, acıları, kayıpları,özlemleri..

O benden 2 yaş küçüktü.
Ailemize katıldığında yengemi de kabullenme zamanımdı.
Daha 4 yaşındaydım ama hatırlıyordum onun annesinin memesini açlıkla çekiştirmesini ,
Ve bir gün bende olmayan mememi ona uzatmış ama alamamasını anlayamamıştım.
Annemlerin gülüşmeleri ile son bulmuştu bu meraklı girişimim.
Onun siyah kuzguni saçları beyaz teninde ışıldar, gözleri kocaman kara bir zeytin gibi size dikilirdi..
Çoğu zaman Adana'da anneannesiyle olurdu o yüzden fazla oyun anımız olmadı.
Okul çağımız gelmişti.
Biz okulluyduk zaten, o yeni başlamıştı ama bir öğrenme güçlüğü vardı.
Kekelerdi, yavaş konuşurdu ama bunun dışında normaldi..
Bu bile büyüktü aile için sorundu, onu doktor doktor gezdirdiler.
Önce Hacettepe'de sonra İstanbul'da tedavilere soktular.
İstanbul'a yürüyerek gitti, aylar sonra sandalyede döndü.
Birde teşhis koymuşlardı; Parkinson, çocuklarda binde bir görülen cinsten.
Her gün özel ilaçlar alıyor bu ilaçlar doktorla sıkı iletişimde arada dozları ayarlanarak değiştiriliyordu.
Yıllar geçtikçe o kalkamaz oldu, ilaçlar kaslarını eritti,
Dişleri döküldü,
Bel kemiği kaydı,
İç organları küçüldü,
Akşamları şiddetli ağrılar yaşamaya başladı
Ancak verdikleri özel ilaçlar geçirebiliyordu bu ağrılarını.
Konuşması dişleri döküldüğünden bozuldu,
Oturmaktan ve yatmaktan o ince et dokusunda yaralar oldu, bunlar acısına acı kattı.
Ve artık 15 yaşındaydı..
Tekrar bir umut Parkinsona çare bulan bir doktora zar zor randevu alıp götürdüer.
Döndüklerinde hayalkırıklığı ailemizi sarmıştı.
O parkinson değilmiş. Basit bir çocuk hastalığı geçirmiş ancak İstanbul Tıp Fakültesinde bile bile ona deney kobayı yapmak için doğru ilacı vermeyip parkinson ilaçlarını denemişler üzerinde.
Amaç ilerde parkinsonlulara umut olacak ilacı keşfetmek.
Gencecik bir çocuk bunun için ölürmüş kime ne?
Ancak yıllardır aldığı bu ilaçlar kas, kemik ve iç organlarını tamamen bitirmiş..En fazla 2 yıl dedi doktor.
2 yıl sonra ölecek..
Tam 10 yıl yaşadı, inatla, gözyaşı ve umutla..

Arada ölümün ayak sesleri ağrılarına katılınca isyan ederdi,
"Çanakkale içinde vurdular beni,
Ölmeden mezara koydular beni ,
Gençliğim eyvah!"
der ağlar, intizar ederdi Allaha..
"Neden ben? ben daha gencim ben ölmemeliyim, babannem yaşlı o ölsün Allahım ne olur" der ağlardı..
Biz de ağlardık, kaçıp başka odalara..
Sonra kırgınca yanına gider "aa yeter Dido, sen iyileşeceksin "derdim.
Hala çok güzel olan o zeytin siyahı gözlerini diker "evet" derdi,
Başlardı oyunumuz hemen yaşlı gözlerinde kıvılcımla.
"Ben iyileşince abla dansöz olacağım, bir sürü sevgilim olacak" derdi muzipçe gülerek
"nee sen bizim namusumuzu iki paralık edemezsin seni vurur amcam "der kızardım..
"Sen o..pu mu olacaksın küçük hanım dur bakalım?"derdim
Gülerdi ağız dolusu "evet, evet, iyileşeyim gör bak bende gezeceğim senin gibi, arkadaşlarım da olacak, sevgilimde " derdi..

İyileşmek için azmederdi, ellerinin titremediğni o sandalyeden kalkabileceğini  hayal ede ede 25 yaşına kadar direndi..

Bir Haziran akşamı ciğerleri iflas etti, kalbi durdu.
Sabah onu soğumuş buldu anası..
Küçücük vücuda, tertemiz bir kalbe sahipti..
Gerçekten bir melekti çünkü hiç yaşamamıştı..
Sadece sağlıklı olmaktı dileği ama doktor amcaları onu ve ailesini arkadan bıçaklamıştı..onun ölmesine karar vermişlerdi..

O bir gece bir dakikada ruhunu verdi,
Acıları bitti
Utancı bizde kaldı yaşadığı haksızlığın.
Ve benim o gece çocukluğum bitti..
Didemle birlikte anılarım öldü.

Ne zaman hayattan bıksam Dido gelir aklıma,
Onca acısına, yaşadıklarına rağmen inatla yaşayacağım diye bağırdığı anlar gelir aklım
UTANIRIM !

Umutla tutunuşu, ağlarken gülüp, hayata tutunuşu gelir
UTANIRIM !

Didom, bu mübarek günlerde, babacığın sevgili amcamın ölüm yıldönümüne sayılı gün kalmışken bir türkü ile çaldın yine usumu..

Allahtan gani gani rahmet diliyorum sana meleğim.
Güzel uyu babanla ebedi istirahatinde..

Seni seven ablan.

HATA BENDE

7/22/2010

Zaman ...
Azgın bir nehir sessiz bir dere gibi taşlarımı, çakıllarımı, ağaç köklerimi yalaya yalaya, savura savura geçiyorsun.
Bakıyorum ve göremiyorum,
Sen yavaş yavaş benden aldıklarınla nerede ne kuruyorsun?

Geçmiş...
Tatlı tebessümle en acı anları anarken
İşte o an, zaman tatlı bir esinti gibi geliyor.
Esmişim, yağmışım, gülmüşüm ağlamışım..
Bir ömre kaç aşk sığdırmışım?
Ana kucağında baba evinde ne çok şımarmışım..

Şimdi...
O sözü veripte ne zaman unutmuşum?
Hani anı yaşayacaktın Zehra?
Hani yaşamın tadına lezzetine ve zevkine varacaktın?
Hani az uyuyup çok gezecek görecektin ?
Söz vermiştim..
Hayatta ahtapot gibi değil taze bir bahar dalı gibi kalacaktım...
Sığmıyorum kabıma
Sığamıyorum hiç bir yere..
İçimde kurtlar uluyor,
Bıraksam aya methiye düzecekler ama son gücümle sesleri susturuyorum.


Sonrası..
Şimdide gizli ya
Elim varmıyor şimdiye..

Neşeti koymuşum ..
Gözlerim doluyor,
En azından müzikte buluyorum keyfimi..
Melankolik bir dönem işte,
Sıcaklar , arzular , özlemler , kırgınlıklar ve iç hesaplaşmalar..
Hesap vermekten kendime hayatı unutuyorum.

Sonuç...
Hata bende
Evde 3 günden fazla oturmak bana hiç bir zaman iyi gelmedi, şimdi neden gelsin?

SIKINTILI YAZILAR SERİSİ I

7/20/2010

Yazı yazmak istesem de zorlanıyorum,
Kalem ve kağıtla ödeştim klavyeyle daha çözemedik sorunumuzu.
Baktım sevgili Asortik yazısında derdime tercüman olmuş.
Ne kadar benim bu yazılar ve düşünceler diyorum geri dönüp okuduğumda..
Sonra aklıma geliyor, paylaştığım her şey artık benden çıkmıştır,
Benden bir parçadır ama artık benim değildir, sahibi olamam, dönüşecek ve değişecek anlamı..

Her zihinde başka bir anlam ve başka bir kapıya vuracak yolunu..
Her bilinçte bambaşka bir renge bürünecek.

Düşünüyorum... bu sıralar yaptığım tek şey.
Yok hayır memnunum..
Bazen düşünmeden geçiyor günlerim, oysa kafa yormak lazım hayata..

İnsanları ve davranışlarını bir adım geri gidip incelemekten hoşlansam da
O kadar kolay incinmesem de
Kendimi başkalarından daha fazla eleştirip, yersem de
Hayatı hayat olarak alıp öyle yaşamaya çalışsam da
İçimdeki öfkeye dur diyemiyorum..

Beylik laflarla kafamı ütülemekten kaçınıyorum, bazen kolaya kaçıyorum biliyorum.
Zor olana düşkünüm..
Bu yüzden tökezliyorum,

Öfkeleniyorum berelendikçe..
Hiçlikten doğup büyüyor hıncım.

Bu sıralar sıkıntılı ruhum..
Yazılar üstüme üstüme geliyor.
Derdim kendimle..

Ah Fethiye ne denli sıcaksın, ruhum gibi nemli yapış yapış bir anda serin rüzgarında ferahlatırken diğer yanda yakıyorsun !

Ah.. farkındayım amacın beni eritmek, bir kalıpta kendince şekillendirmek ama ben şekle gelemem.
Ah Fethiye ne sıcaksın, ne yapış yapış havan !
Bir alışınca dinginliğine tembellikle sarıp sarmalayan.
Farkındayım beni alıştırıyorsun ama ben alışmaktan hiç hoşlanmam.
Uykuda bile inat açarım gözümü,
Rüyamı izlerim dışardan sırf o güzel rüyaya bile alışmamak için.

Bu yüzden huzursuz kalbim.
Hep dürtmekten yorgun..
Fethiye, güzel koylarınla beni baştan çıkabilirsin ve yeşil dağlarınla kolarında sarıp sarmalayp mavi denizinde huzur verebilirsin.

Tüm bunları seve seve alırım.
Ama alıştırma beni..
Sonra kusurarını göremem, sen de benimkileri öylece kalırız.
Kusurlu, değişmeden gelişmeden..

Vaz da geçebiliriz birbirimizden ama şans vermeliyiz sorularımıza.
Sıcağınla beni boğmadan önce düşün belki kaybedeceğiz ama kazanacaklarımız da var !

Sen sor önce neden?
Ben devam ederim bende soru çok.
Hainlikse hainlik olsun, ama çok geride kalmışsın
Güzelsin bir genç kız gerdanı gibi koyların ışıl ışıl..
Ama bir yanın içi geçmi koca karı misali çöreklenmiş kalmış.

Gel sen de ben de muhasebemizi yapalım.
Kaybedeceklerin yanında kazanacaklarını düşün..

Serin esen rüzgar penceremden girdikçe rahatlıyorum
Gözüme daha bir güzel geliyor gece..
Anladım bu gece de uyku yok bana..

Sanki geceleri bana daha bir yakınsın Fethiye.
Bir de şu kalabalığın olmasa...

MEMLEKETİN MALI DENİZ, YEMEYEN DOMUZ !!!!

5/26/2010

TV de haber izlemekten sıkılıyorum, hatta açık oturumlarlardan nefret ediyorum.
Ve hatta siyasetçilerden sıtkım sıyrılmış haldeyim.

PEs yani diyorum, başka da birşey diyemiyorum.
Milletin derdinden kime ne? siyasetçilerimiz yine gündemi kendileri belirlemiş durumda.

" O bana şunu dedi, sen bana bunu dedin"

Ahh ahh parlementodakilere sesleniyorum.
Yeter artık ucuz siyasetiniz, yeter artık basit söylemleriniz, yeter artık herşeyi kendinize göre yontmanız, çalıp çırpıp birde üste çıkmanız !

Bir de televizyonda programlara çıkıp ne olur " millet böyle düşünür, böyle der" diye neyi nasıl görüp nasıl düşüneceğimizi söylemeyi kesin !

Birbirinize bey mi dersiniz? paşa mı? ağam mı? umurumda değil .
Siz önce bu memleketin asıl dertlerini çözün, çözebilirseniz.
Birileri kaç yıldır tek başına iktidarda çözemedi? Gerçi onların derdinin çözmek olmadığını da anladık. Gerçi birde tersten bakarsak çoluk çocuk ve torunlarının derdini çözmüş durumdalar. ( kıskandık tabii)

Amaan boş verin beni okuyanlar, aslında siz de boşverin.
İktidarın ne olduğunu da artık hepimiz biliyoruz.
İktidar = Güç=Para= 72 sülaleniz yaşadı !!!! ( iki kere kıskandık )

Bu sözümde babama ; Ahh babam ahh bir vekil olaydın da bize de bir iki ihale düşseydi !!!!

Türkiye'nin kaderi kim gelirse gelsin yemek mi acaba?

Siyasi görüşünüz ne olursa olsun iktidara gelirsen yemeyen domuz olursun !!

PARA VE NÜFUS EŞİTTİR ÜSTÜNLÜK

5/02/2010

Sizlere bir hikayem daha var...
Hikayemizinbaş kahramanı olmayan ülkede yaşayan  Hello Kitty'dir. Kitty anne olmuş yavru enikleri ile ilgili kaygı yaşamaktadır.
Aşağıda onun düşünce ve duygularını kendi ağzından okuyacaksınız. Anlatılan olayların gerçek hayatla ilgisi yoktur.Olaylar,kişiler,düşünceler ve tüm kurgu tamamen uydurmadır , dikkate almayınız .

"Eğer paranız varsa, hükümete yakınsanız yani hükümetle aranız iyiyse, tanıdıklarınız arasında hakim, savcı, bürokrat ve milletvekilleri varsa herşeyden ve herkezden üstünsünüz.
Tabi bu hukukun kişiye göre eğilip büküldüğü, bir kere delinse ne olur deyip delindiği, kanun ve cezaların uygulanmadığı ülkelerde böyle.
Bizde nasıl?


Bizde gazeteleri okursanız anlarsınız nasıl olduğunu.Mesela bir iki gazete başlığını alırsak tablo gün gibi ortaya çıkıyor;


1- M.A cinayetinde tahliye! Baba M N G tahliye oldu.


Nerede görülmüş kurbanın tırnaklarında DNA'sı bulunupta salıverilen? Tabii ki bizde. Daha ilk günden salıverilen anne baba annenin kaçması, babanın- medyanın ve vatandaşın zorlaması ile -tutuklanması, CG teslim olması hepsi bugün olanların ve yarın olacakların resmini ortaya sunuyor.
Aslında M A nın anne ve babasının bu kadar dişli çıkacağını tahmin etselerdi baba oğul başka bir kurban bulurlardı mesela varoşlarda top oynayan bir fakir aile kızını !?, maalesef tahmin edemedikleri için 1 yıldır bu aile ile uğraşıyorlar. Ama sorunda değil birkaç ay yatıp kurtulacaklar bu işten. Biraz yıprandı aile o kadar yada babanın mektubunda oğluna söylediği gibi " sadece duvara tosladık" sorun değil toparlarız. "Sayın hakimler savcılar sağ olsunlar bizi kollar gözetir sen üzülme oğlum ben sana delik deşik edecek başka fakir çocuklar alırım ama bu defa toslamadan işi halederiz." Aile nüfuslu onları içerde fazla tutamazsınız, cemiyetin önemli isimlerinde onlar, C bir cahillik etmiş kızı doğramış, zengin yavrumuza çok mu?
Bu tahliyelerin ardından C artık zorunlu olarak hakim amcasının içi kan ağlayarak 5 yıl ceza alacak, iyi halden 2 yıla düşecek daha 6. ayında "çocuk hükümlülere af" tan dışarı çıkacak. Yaşasın Adalet !!!
Bizim gibi beş parasız pis fakir ve nüfussuz ailelerin yavruları bu ve bunun gibi zevk için, spor için cinayet işleyen ailelere feda olsun. Zaten biz niye büyütüyoruz çocuklarımızı? onlar keyifle psikopatlık yapsınlar diye.
Onlar bu şekilde aklansalar bile en azından benim gibi zavallı önemsiz bir annenin gözünde suçlular!


2-S ilimizde 1 yıl önce 8 liseli 2 bebeğe tecavüz etti, 1 bebek öldü.8 çocuk hakkında hiçbir soruşturma yapılmadı!
Neden? Bu 8 çocuk kimlerin çocukları? Ben bilmiyorum ama fakir ve çevresi olmayan zavallı bir aileden olduklarını sanmıyorum.Öyle olsa mahkemelerde baklava çalan çocuklar gibi lime edilir yıllarca hapis yatarlardı. Onlarda zevk için iki bebeğe tecavüz edip öldürdüler. Bakınız CG ve ailesi gibi. Ama kıllarına dokunan olmadı. Ölen bebeğin ailesi para alıp sustu.Hatta bebeği  götüren kız cezalandırıldı.
Suçlular? onların aileleri nüfuslu emin olun onlar aşiret ailelerinden, onlar bürokrat çocukları,onların yakınları var milletvekili, belediye başkanı, vali vb.. ölenin yakını yok. Bu basit vatandaşlar zaten ölecekti belki de hastalıktan? bakımsızlıktan? 8 delikanlıya zevk nesnesi olarak ölmüş çok mu? Bizim aslanlarımız sapıkmış? cani psikopatmış? ceza almadıkları için herşeyi yapacaklarına iyice inanırlarmış? ne önemi var? zavallı cani sapıkların hayatını bir bebek için kim karartabilir? hangi şerefli savcı onlar için suç duyurusunda bulunabilir? hangi şerefli hakim onları hapise atabilir?


Bu kamu vicdanındaki yaralardan sadece ikisi!
Daha niceleri var!


Nice yazarlar, düşünürler, profesorler,doktorlar,savcılar cumhuriyeti kollayıp korudukları, bu çarpık suç bağımlılarına dur dedikleri, yanlışları söyledikleri için hapiste çürüyor.




Nice tecavüzcü,hırsız, cani,seri katil aramızda elini kolunu sallayarak dolaşıyor.
Öldürmek için sahip olacağınız yegane şey P deki 8 çocuğun ve C G nin ailesinin sahip olduklarına kavuşmak gibi görünüyor.
Biz ailelerin içi sızlıyor, bu adaletsizlik, keyfilik, adam kayırma, suçluyu kollama devam ettiği sürece de sızlayacak. Çünkü yarın başımıza bir iş geldiğinde arkamda devletim var, adalet var, bu memlekette hakim var savcı var haklıyı kollar diyemeyeceğiz.


Nüfuslu tanıdığım var, para saçtığım yerler var, zenginim, nüfusluyum diyebiliyorsanız içiniz rahattır tabii...


Toplumun bilincinde açılan yara çok büyük, kendi kanunlarını ve cezanı işletmeye kadar varacak bir yara.


Bir an önce sağduyulu yetkililerin işlerini doğru yapmalarını, suçluları ödüllendirmekten vazgeçip ceza sistemini uygulamalarını,düşüneni ve konuşanı değil, eylemleri ile en mukaddes insan hayatını sona erdirenleri cezalandırmasını temenni ediyorum.


Biz anneler yavrularımızı psikopatlar için yetiştirmiyoruz, bir anne olarak kaygılıyım.
Çocuğumu bu nüfuslu zengin psikopatlardan nasıl koruyacağımı düşündükçe kaygılanıyorum.
Adalete güven dendiğinde artık tüylerim diken diken oluyor, hangi ve kimin için adalete diyorum?
Benim için yapılan kanunlara mı? yoksa nüfuslular için yapılana mı güvenmeliyim?


Korkuyorum, yurdumu bekleyen gelecekten korkuyorum..
Uyan Ö kalk mezarından memleket hayal ettiğin o ülke oldu hatta geçti bile onu, şimdi vahşi batı bölümüne geldik !! "